Σάκης Παπαθανασίου: «Το ζήτημα δεν είναι οι εκλογές αυτές καθαυτές, αλλά οι πολιτικές»

Στην Ξάνθη βρέθηκε προχθές το μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Δημοκρατικής Αριστεράς Σάκης Παπαθανασίου, μετέχοντας σε συνάντηση που έγινε στα γραφεία της νομαρχιακής οργάνωσης της παράταξης.

Η συνάντηση είχε ως αντικείμενα συζήτησης τις τελευταίες πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις, τις προτάσεις της Δημοκρατικής Αριστεράς για την προσπάθεια διεξόδου, την πιθανότητα εκλογών και την ετοιμότητα της οργάνωσης γι αυτές, καθώς και την οικονομική ενίσχυση του κόμματος. Ο κ. Παπαθανασίου παραχώρησε συνέντευξη τύπου, κατά την οποία καταφέρθηκε εναντίον των κυβερνητικών επιλογών, λέγοντας ότι «οδήγησαν σε ύφεση και όξυναν το δημοσιονομικό πρόβλημα, οι εστίες του οποίου εντοπίζονται στον μη παραγωγικό δημόσιο τομέα και στη χειραγωγημένη από τα καρτέλ αγορά».

Ο ομιλητής δεν παρέλειψε να επιτεθεί και κατά της Νέας Δημοκρατίας, λέγοντας ότι «ενδιαφέρεται να συγκεντρώσει τις διαμαρτυρίες αλλά χωρίς εθνικό σχέδιο» και υπενθύμισε ότι ήταν εκείνη που πρώτη ανακίνησε το ζήτημα της εργασιακής εφεδρείας. Υπεραμύνθηκε της παραμονής της Ελλάδας στην ευρωζώνη και της «μάχης που πρέπει να δοθεί για να υπάρξει έλεγχος του χρηματοοικονομικού τομέα», τονίζοντας ότι «κάθε άλλη λύση είναι αυταπάτη και θα επιφέρει μεγαλύτερα δεινά. Από τα «βέλη» Παπαθανασίου δεν γλίτωσε ούτε η Εκκλησία «που συμπεριφέρεται χωρίς να έχει συναίσθηση», ενώ ο δημόσιος τομέας χαρακτηρίστηκε από τον ίδιο «λάφυρο του πελατειακού συστήματος του ΠαΣοΚ και της Ν.Δ.» λέγοντας ότι «η πρώτη συντεχνία που πρέπει να χτυπηθεί είναι οι προμηθευτές του δημοσίου, εργολάβοι, φαρμακευτικές και άλλοι».

«Πρέπει να υπάρξει όχι εθνική συναίνεση, αλλά συνεννόηση»

Με την εκλογολογία να παραμένει στην προμετωπίδα κάθε πολιτικής συζήτησης, αναπόφευκτα η συζήτησή μας περνά και από αυτό το ενδεχόμενο και –κυρίως- τη… χρηστική αξία του: «Θα μπορούσε η εκλογική διαδικασία να αποτελέσει λύση αν προέκυπταν πολιτικές που θα οδηγούσαν τη χώρα στη χρεοκοπία;», αναρωτιέται εύστοχα ο κ. Παπαθανασίου για να απαντήσει: «Άρα λοιπόν το ζήτημα δεν είναι οι εκλογές αυτές καθαυτές, αλλά οι πολιτικές. Επ’ αυτού μπορούμε να πούμε ότι η Νέα Δημοκρατία βιάζεται να γίνουν εκλογές, γιατί θεωρεί ότι -ενώ είναι ισχνή μειοψηφία στον λαό- μπορεί να καρπωθεί την απογοήτευση του από το πολιτικό σύστημα και να κερδίσει την κυβέρνηση. Για να εφαρμόσει τι; Τη μείωση των φορολογικών συντελεστών στις επιχειρήσεις; Την εργασιακή εφεδρεία που πρώτη εισήγαγε και τώρα πάει να τη βγάλει; Την Α.Ο.Ζ. και την αντιπαράθεση με την Τουρκία για να μπούμε στο κυνήγι των εξοπλισμών; Τι απ’ όλα δηλαδή θέλει να εφαρμόσει; Ή η αριστερά που επιστρέφει στα παλιά και που πολλές δυνάμεις μέσα της αρχίζουν να συζητάνε μήπως είναι καλύτερη η έξοδος από το ευρώ και άρα από το ευρωπαϊκό πλαίσιο;».

Και μέσω αυτών των ερωτημάτων, φτάνει στην απάντηση που προκρίνει ο ίδιος και τη Δημοκρατική Αριστερά: «Άρα λοιπόν, η λογική ότι πρέπει απλώς να φύγουν αυτοί και να αντικατασταθούν απ’ όποιον να ‘ναι, είναι μια λογική που θεωρούμε ότι δεν είναι χρήσιμη για τον τόπο. Χρειαζόμαστε αλλαγή πολιτικών και εμείς εργαζόμαστε για την ανασυγκρότηση του σοσιαλιστικού χώρου. Πρέπει να υπάρξει όχι εθνική συναίνεση, αλλά συνεννόηση για την προώθηση κάποιων αναγκαίων και αυτονόητων αλλαγών, όπως για το ζήτημα της διαπραγμάτευσης με τους ευρωπαίους εταίρους που πρέπει να γίνει με μια συνοχή όλων των ελληνικών κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων».

Κλείσαμε τη συνομιλία μας με την ερώτηση «βλέπετε να αντέχει η κυβέρνηση μέσα σ’ όλο αυτό το έσωθεν και έξωθεν σφυροκόπημα που δέχεται;» και με τον κ. Παπαθανασίου να απαντά: «Όπως είπε και ο πρόεδρος, ο Φώτης Κουβέλης, δεν ζητάμε εκλογές. Τις θεωρούμε πολύ πιθανές να γίνουν, διότι ο διαχειριστής της ασκούμενης πολιτικής –δηλαδή η κυβέρνηση του ΠαΣοΚ- θα έχει σοβαρά προβλήματα και πιθανόν να έχει και προβλήματα συνοχής της ίδιας της κοινοβουλευτικής ομάδας…».


«Χρειάζεται αναζωογόνηση του σοσιαλιστικού - δημοκρατικού χώρου»

Σε κατ’ ιδίαν συνομιλία μας, ο Σάκης Παπαθανασίου χαρακτήρισε πολύ κρίσιμη την κατάσταση στη χώρα και δήλωσε: «Η ελληνική κοινωνία πρέπει ν’ αλλάξει, όμως η αλλαγή που συντελείται υπό τις οδηγίες της τρόικας οδηγεί σε εσωτερική υποτίμηση, σε αφαίρεση κεκτημένων και δημιουργεί ερωτηματικά για το αν μπορεί εν τέλει να οδηγήσει στη δημοσιονομική εξυγίανση».
Προβάλλοντας τις θέσεις της Δημοκρατικής Αριστεράς, σημείωσε ότι η παράταξη «υποστηρίζει πως χρειάζεται ανασύνταξη του πολιτικού σκηνικού και μια αναζωογόνηση του σοσιαλιστικού - δημοκρατικού χώρου, έτσι ώστε να προωθηθεί ένα πρόγραμμα ριζοσπαστικών αλλαγών για τη χώρα, αλλαγών που όμως δεν θα εγκλωβίζονται στη λογική του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου» και –θέτοντας τέσσερις περιληπτικούς άξονες- εξήγησε:

• Πρώτος άξονας πρέπει να είναι η επιδίωξη μιας διαπραγμάτευσης, ενός διακρατικού διακανονισμού με τις άλλες χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έτσι ώστε να δοθεί στην Ελλάδα ο αναγκαίος χρόνος να προωθήσει μεταρρυθμίσεις και νέο αναπτυξιακό μοντέλο.
• Σε ό,τι αφορά στο εσωτερικό, χρειάζεται αυτές οι μεταρρυθμίσεις να αγγίζουν τα κακώς κείμενα. Δηλαδή να προωθούν την ανασυγκρότηση του δημόσιου τομέα, την αντιμετώπιση μισθολογικών ακροτήτων εκεί που υπάρχουν και όχι τις οριζόντιες μειώσεις.
• Σε ό,τι αφορά στα έσοδα, να προκύπτουν μέσα από την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και την ένταξη περισσότερων στο φορολογικό σύστημα, παρά στην περαιτέρω φορολογική επιβάρυνση αυτών που νομίμως δηλώνουν τα έσοδά τους.
• Το αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας πρέπει να αλλάξει προσανατολισμό, να μην είναι δημοσιοκεντρικό και να στηριχτεί σε μια καινούργια σχέση με τον ιδιωτικό τομέα. Αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει με τριτοκοσμικές λογικές του fast track ή της εκχώρησης του εθνικού πλούτου. Πρέπει να γίνει με ισότιμο, ανοικτό τρόπο και με προσέλκυση επενδύσεων.

Για να συμβούν όλα αυτά όμως», πρόσθεσε ο κ. Παπαθανασίου, «χρειάζεται μια οριστική λύση η οποία θα δημιουργήσει ένα πλαίσιο που θα είναι γνωστό και στον λαό και στους διεθνείς επενδυτές. Διαφορετικά, σε μια κατάσταση όπου πάμε βήμα-βήμα υπό την ηγεμονία Γερμανίας και Γαλλίας, δημιουργείται περισσότερη αποσταθεροποίηση και όχι προσδοκία για την ευόδωση της δημοσιονομικής προσαρμογής. Άρα, το βήμα-βήμα στην ουσία οδηγεί στη δημιουργία ερωτηματικών σε σχέση με την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη…».

Από τον "Παρατηρητή της Θράκης"

Κυβέρνηση διαχείρισης κρίσης

Δημήτρης Χαντζόπουλος στα ΝΕΑ

του Νίκου Μπίστη*

Σας υποσχέθηκα πριν από 15 ημέρες μια πρόταση για το πολιτικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα. Δεν πρόκειται για καμιά σοφία, στην κατάσταση που είναι η χώρα κανείς δεν μπορεί να βγάλει λαγό από το καπέλο. Το διάστημα που μεσολάβησε, το μόνο σημαντικό πολιτικό γεγονός ήταν το άρθρο-προειδοποίηση του Κ. Σημίτη στην "Καθημερινή" (2-10) για την ισχυρή πιθανότητα εκδίωξης της χώρας από την Ευρωζώνη, αν συνεχίσει στην ίδια ρότα. Τις άλλες δύο έγκαιρες προειδοποιήσεις του το 2008 για τον κίνδυνο προσφυγής στο ΔΝΤ και πέρυσι για την ανάγκη αναδιάρθρωσης του χρέους δεν τις άκουσαν, ορισμένοι μάλιστα τις αντιμετώπισαν με την έπαρση που συνήθως χαρακτηρίζει τους ημιμαθείς. Τώρα όλοι (πλην ΣΥΡΙΖΑ και της κυρίας Τζάγκρη, αντιδράσεις άνευ σημασίας) σιώπησαν προβληματισμένοι. Καιρός ήταν.

Ανακεφαλαιώνω λοιπόν από το προηγούμενο άρθρο μου:
1. Οι εκλογές δεν δίνουν λύση.
2. Είναι αμφίβολη η δυνατότητα συνέχισης της διακυβέρνησης από τον Γιώργο Παπανδρέου με τη συνδρομή Βενιζέλου. Δεν αντέχει, γιατί κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο. Ολες οι εφεδρείες μαζί και η προεδρική φρουρά επιστρατεύτηκαν χωρίς αποτέλεσμα.
3. Κυβέρνηση Σαμαρά θα είναι καταστροφική.
4. Συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ θα αθροίσει δύο αποτυχίες.
5. Η παραδοσιακή Αριστερά ούτε μπορεί ούτε θέλει να συμβάλει σε διέξοδο. Εξάλλου είναι απασχολημένη αυτόν τον καιρό με την αποκατάσταση του Ζαχαριάδη και το επίκαιρο ερώτημα: "Τι διαδρομές θα είχε ακολουθήσει η χώρα, αν δεν είχαμε παραδώσει τα όπλα στη Βάρκιζα;".

Ο κόσμος αντιλαμβανόμενος το αδιέξοδο ενστικτωδώς στρέφεται προς συλλογικές λύσεις. "Ολοι μαζί ή τουλάχιστον οι δύο μεγάλοι θα τα καταφέρουν καλύτερα", είναι ο συλλογισμός. Ενώ η αφετηρία της σκέψης είναι σωστή, η κατάληξη είναι λάθος. Δεν χρειάζεται ο τόπος διακομματική συναίνεση σε λάθος πολιτικές και με ανεπαρκείς ηγέτες. Ολοι μαζί θα πάνε στον πάτο γρηγορότερα από ό,τι καθένας μόνος του, ενώ παράλληλα θα έχει "καεί" στη συλλογική συνείδηση η ιδέα της ευρύτερης συμπόρευσης. Ο τόπος χρειάζεται μια κυβέρνηση διαχείρισης της κρίσης δηλαδή μια μάχιμη, με γνώσεις ομάδα πολιτικών (κατά κανόνα) στελεχών, που θα συμφωνήσουν στην πιστή εφαρμογή ενός προγράμματος με τη συνδρομή της Ευρώπης και σε συνεννόηση με τους δανειστές μας. Με σχέδιο, βήμα βήμα, ακόμα και τώρα μπορούν να ανακτηθούν η αξιοπιστία της χώρας και η ελπίδα στην καρδιά των πολιτών.

Με πολλά λόγια και ερασιτεχνισμούς η κατάσταση ραγδαία επιδεινώνεται. Αυτή η ομάδα διαχείρισης κρίσης θα αποτελείται από στελέχη του ΠΑΣΟΚ και ευρύτερα της Κεντροαριστεράς με επίγνωση της κατάστασης, στελέχη από τον κεντροδεξιό φιλελεύθερο χώρο, στελέχη της Δημοκρατικής Αριστεράς και έναν- δυο τεχνοκράτες με αίσθηση της πολιτικής πραγματικότητας. Θα είναι κυβέρνηση πολιτική και όχι "προσωπικοτήτων". Τη νομιμοποίηση θα την αντλεί από τη Βουλή με τουλάχιστον τρία κόμματα να δεσμεύονται να τη στηρίξουν μέχρι το 2013. Θα ήταν μια σημαντική προσφορά των κ. Παπανδρέου και Σαμαρά στον τόπο, η μόνη που μπορούν πλέον να εισφέρουν. Σε αντίθετη περίπτωση ο σημερινός πρωθυπουργός, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλλει, θα συνδέσει το όνομά του με δραματικές καταστάσεις και ο κ. Σαμαράς, αν γίνει πρωθυπουργός, θα καταρρεύσει σε χρόνο-μηδέν. Μαζί τους και η χώρα.

*Ο Νίκος Μπίστης είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ

Συνάντηση μελών και φίλων την Δευτέρα 10.10 2011

Την ΔΕΥΤΕΡΑ 10 Οκτωβρίου 2011 στις 7 το απόγευμα,

 θα γίνει συνάντηση των μελών και φίλων της ΔΗΜ.ΑΡ. Ξάνθης

στα γραφεία της οργάνωσης (28ης Οκτωβρίου 84-86), με θέμα και αντικείμενο συζήτησης τις τελευταίες πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις, τις προτάσεις της ΔΗΜ.ΑΡ. για την προσπάθεια διεξόδου, την πιθανότητα εκλογών και την ετοιμότητα της οργάνωσης γι αυτές, την οικονομική της ενίσχυση.

Την συζήτηση θα παρακολουθήσει και θα συντονίσει 

ο ΣΑΚΗΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ μέλος της Ε.Ε. της ΔΗΜ.ΑΡ.

Η παρουσία όλων πέρα από ευπρόσδεκτη θα είναι και εποικοδομητική.

ΕΛΛΑΔΑ – ΚΥΠΡΟΣ ΣΗΜΕΙΩΣΑΤΕ 2

Στις 11 Ιουλίου 2011 σε ναυτική βάση της Κύπρου συνέβη μία τρομακτική έκρηξη. Δεκατρείς άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, εξήντα δύο άλλοι τραυματίστηκαν, ενώ προκλήθηκαν τεράστιες οικονομικές ζημιές με ολοκληρωτική καταστροφή ενός ηλεκτροπαραγωγικού σταθμού και σοβαρότατες επιπτώσεις στην κυπριακή οικονομία.

Από την πρώτη στιγμή διατυπώθηκαν έντονα κατηγορίες για ευθύνες υψηλά ιστάμενων προσώπων (Πρόεδρος Δημοκρατίας και κορυφαίοι Υπουργοί).

Πέρα από την κυπριακή δικαιοσύνη, που επιλήφθηκε του θέματος, ενδιαφέρον έχει ο τρόπος που αντέδρασε θεσμικά στο μεγάλο αυτό ζήτημα το πολιτικό σύστημα του Κύπρου.

1. Στις 20 Ιουλίου 2011, μόλις 9 μέρες μετά το τραγικό συμβάν, το Υπουργικό Συμβούλιο της Κύπρου διόρισε – χωρίς να έχει τέτοια υποχρέωση - Ερευνητική Επιτροπή για να εντοπίσει τις ευθύνες για την έκρηξη, προκειμένου να δοθούν επαρκείς απαντήσεις στα μεγάλα ερωτηματικά που απασχολούσαν την κοινή γνώμη.

2. Στην Επιτροπή, όπως και εκ των υστέρων αποδεικνύεται από το πόρισμα που κατατέθηκε, δεν διορίστηκαν κολλητοί της Κυβέρνησης για να συγκαλύψουν την υπόθεση, αλλά άνθρωποι με κύρος και συνείδηση.

3. Η Επιτροπή κάλεσε για εξέταση μεταξύ πολλών άλλων τόσο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όσο και κορυφαίους Υπουργούς.

4. Τόσο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όσο και οι κορυφαίοι Υπουργοί προσήλθαν στην Επιτροπή και έδωσαν εξηγήσεις, με την παρουσία μάλιστα και των συγγενών των θυμάτων.

5. Η Επιτροπή ολοκλήρωσε το έργο της (εξέτασε 35 πρόσωπα και μελέτησε 21.000 σελίδες εγγράφων) και κατέθεσε το πόρισμά της (650 σελίδες) στις 30 Σεπτεμβρίου 2011, δηλαδή σε χρονικό διάστημα δύο περίπου μηνών, συμπεριλαμβανομένου και του μήνα Αυγούστου.

6. Στο πόρισμά της η Εξεταστική Επιτροπή, η οποία επαναλαμβάνουμε διορίστηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο, επιρρίπτει σοβαρές ευθύνες (ποινικές και πολιτικές) για το τραγικό συμβάν τόσο στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας όσο και σε κορυφαίους Υπουργούς, δηλαδή σ΄αυτούς που τη διόρισαν.

Εάν σκεφτούμε πως αντέδρασε το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας σε ανάλογες περιπτώσεις (Χρηματιστήριο, ομόλογα, υποκλοπές, Βατοπέδι και πολλά άλλα), που καταρράκωσαν το κύρος της χώρας, έβλαψαν το δημόσιο συμφέρον και προκάλεσαν και τεράστια οικονομικά ζημιά στους πολίτες, θα μιας πιάσει θλίψη, μελαγχολία και οργή. Ας κάνουμε λοιπόν τη σύγκριση βήμα-βήμα:

1. Οι εξεταστικές επιτροπές έγιναν με μεγάλη καθυστέρηση και μάλιστα αφού πρώτα οι εκάστοτε κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες εξάντλησαν κάθε δυνατότητα για την παραγραφή των αδικημάτων των πολιτικών προσώπων.

2. Ακόμα και όπου τελικά έγιναν εξεταστικές επιτροπές, σκοπός τους δεν ήταν η αποκάλυψη της αλήθειας, αλλά η συγκάλυψη των ευθυνών των «ημετέρων» και η απόδοση ευθυνών μόνο στους πολιτικούς αντιπάλους.

3. Ούτε βέβαια τόλμησαν οι βουλευτές των δύο μεγάλων κομμάτων να καλέσουν στις Εξεταστικές Επιτροπές για εξέταση τους πρώην αρχηγούς τους και πρώην πρωθυπουργούς (Κ.Σημίτη και Κ.Καραμανλή), επί των ημερών των οποίων συνέβησαν όσα συνέβησαν.

4. Και φυσικά ούτε και οι πρώην πρωθυπουργοί είχαν τη στοιχειώδη ευθιξία να ζητήσουν να εμφανιστούν ενώπιον των Εξεταστικών Επιτροπών για να εξηγήσουν πως συνέβησαν αυτά που συνέβησαν κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας τους.

5-6. Οι μεθοδεύσεις που έγιναν στη συγκρότηση και στη λειτουργία των εξεταστικών επιτροπών δεν άφησαν κανένα περιθώριο για έγκαιρα και αξιόπιστα πορίσματα.

Και για όλα αυτά βέβαια δεν φταίνε οι ξένοι. Ούτε η τρόικα ούτε το ΔΝΤ. Φταίμε όλοι μας. Το πολιτικό σύστημα που τα μαγειρεύει και εμείς που τα ανεχόμαστε. 


Κώστας Γούναρης

Παραίτηση των βουλευτών της ΔΗΜ.ΑΡ. από τις αποζημιώσεις για συμμετοχή σε επιτροπές της Βουλής

Τετάρτη, 28 Σεπ. 2011 11:51 

Οι βουλευτές της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ σε συνέχεια των δηλώσεων του Φώτη Κουβέλη για τον περιορισμό των αποδοχών των βουλευτών και με στόχο την αντιστοίχηση στις συνθήκες λιτότητας των Ελλήνων πολιτών απέστειλαν στον πρόεδρο της Βουλής και στο τμήμα λογιστηρίου την παρακάτω δήλωση:

«Κύριε Πρόεδρε
Σας κάνουμε τη δήλωση ότι παραιτούμαστε από την αποζημίωση για τη συμμετοχή μας στις επιτροπές της Βουλής.

Οι βουλευτές: Φώτης Κουβέλης, Θανάσης Λεβέντης, Νίκος Τσούκαλης, Γρηγόρης Ψαριανός»
28 / 09 / 2011

Σε γνωρίζω από την....όψεως,,

Τέλος εποχής, φωνάζουν ή ψιθυρίζουν όλοι. Τι είναι ή μάλλον ήταν αυτή η εποχή που "τελειώνει"; ΄Ηταν η εποχή που δειλα δειλα στην αρχή, μετα με μεγάλα ανεξέλεγκτα βήματα, το "κρατος πρόνοιας" στην  προσπάθεια του να αυτοπροστατευθεί και να μεγαλώσει, εβαζε στην κατανάλωση μεγάλες μάζες του πληθυσμού. Στην υπερκατανάλωση χωρίς έλεγχο, γιατί αυτή η κατηφόρα δεν έχει σταματημό δυστυχώς.
Είναι διελκυστίνδα ανάμεσα σε τράπεζες και χώρες, ανάμεσα σε χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς και κράτη, που προσπαθούν να τους στηρίξουν για να μην πέσουν τα ίδια. Ποιος στηρίζει ποιον τελικά; Οταν "επεσε" η Lehman brothers (τι αδελφια κι αυτα) "ετρεξε" το κράτος των ΗΠΑ να την στηρίξει, υπολογίζοντας σε ενα α ποσόν, αλλά βρέθηκε μπροστά σε ενα φαινόμενο, σαν αυτό που παρατηρείται μετα απο δυνατή βροχή. Βγαίνουν όλοι οι αρουραίοι στην επιφάνεια για να μην πνιγούν και κάνουν πάρτυ οι γάτες της περιοχής. Μόνο που σ αυτην την περίπτωση οι αρουραίοι νίκησαν. Οι γάτες (λέμε τώρα) την πλήρωσαν για τα καλά. Αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας, που έχει πέσει σε μια φοβερή δίνη υπερκατανάλωσης, επιδίωξης κέρδους τραβώντας και τους πολίτες όπου γης-μα όπου γης- σ αυτό το δηθεν αέναο πανηγύρι-που μάλλον τελειώνει για τους περισσότερους απο μας. Μπορεί στο κέρας της Αφρικης να πεθαίνουν απο την πείνα λόγω ανομβρίας, αλλά στην Ευρώπη άρχισαν κάποιοι πολίτες της (του νότου πρώτα) να ψαχουλεύουν τα σκουπίδια. Και αναρωτιέται κανείς; Που πήγαν τα λεφτά; Τι εγιναν; Αεροπλάνα και βαπόρια;Καταθέσεις στην Ελβετία; 'Η και καινούριο τζιπ κάθε χρόνο, διακοπές στις Σευχέλλες και πανάκριβα "επωνυμα" ρούχα;Λαικίζω...το ξέρω.


 Αλήθεια ο εκ Λαρίσης προερχόμενος βουλευτής ποιον ακριβώς εννοούσε όταν έλεγε 'είστε γομάρια"; 'Η η άλλη με το γάλα και την φραντζόλα, σαν από γαλλικό μυθιστόρημα, "αι δύο ορφαναί" ή ο Γιάννης Αγιάννης στους "Αθλιους", πειναλέος και τρισάθλιος , αναδύθηκαν μέσα στην ελληνική βουλή , από τις κραυγές της βουλευτίνας, ως επιχείρημα της αναισθησίας των κρατούντων. Πάμε για φούντο; Ετσι δείχνουν τα πράγματα. Πως το λέγαμε παλια καμμια φορα; Καλά φάγαμε, καλά είπιαμε...υπονοούσαμε κάτι αλλο στο τέλος βέβαια, που ισχύει κι αυτήν την φορά, μόνο που το σκοτεινό αντικείμενο του πόθου του αδέκαστου και αλλοπρόσαλλου συστήματος που καθορίζει την ζωή μας, είμαστε εμείς.


Οι οικονομολόγοι βρίσκονται σε μια διαρκή υπερδιεγερση προτείνοντας, αναλύοντας, προβλέποντας και εκσπερματώνοντας δικαιωμένοι πολλοί απ αυτους "που το είχαν προβλέψει". 


Η 'σιωπή του στρατώνα" φαίνεται ότι είναι το μέλλον μας. Εγερτήριο δεν φαίνεται ικανό να μας ξυπνήσει.
Οι κραυγές των "αγανακτισμένων" είναι το μόνο soundtrack αυτής της σιωπής. Χωρίς ειρμό, χωρίς αρμονία, παράφωνο και τελικά αφωνο. Ο καθένας θα κρατηθεί από όπου μπορεί. Εσωτερικές διαδρομές ανοίγονται μπροστά μας. οτι δρομολόγια είχαμε χαράξει θα τα ξαναπερπατήσουμε. Αλλοίμονο στους άγονους δρόμους. Αλλοίμονο αν αυτή η ενδοσκόπηση, πάρει το βλεμμα μας από τον "αλλο". Το κοινωνικό να μην εξαφανισθεί μπροστά στο ατομικό, γιατί τελικά και το τελευταίο είναι συλλογικό κατασκεύασμα. Ας είμαστε προσεκτικοί λοιπόν. Δεν είμαστε μόνοι. 


Σόλων Σαρακενίδης

Δήλωση του προέδρου της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτη Κουβέλη, για το θέμα της βουλευτικής αποζημίωσης και τις επιχορηγήσεις των κομμάτων.

Παρασκευή, 23 Σεπ. 2011 13:17 ΔΕΛΤΙΑ ΓΡΑΦ. ΤΥΠΟΥ

Οι έλληνες βουλευτές είναι βουλευτές μιας χώρας που η κοινωνία της δεινοπαθεί. Πρέπει να μειωθεί αποφασιστικά η βουλευτική αποζημίωση και να καταργηθεί η αποζημίωση για τη συμμετοχή στις επιτροπές της βουλής. Να καταργηθεί η βουλευτική σύνταξη και οι βουλευτές να συνταξιοδοτούνται όπως όλοι οι έλληνες πολίτες, μόνο από τον επαγγελματικό ασφαλιστικό τους φορέα. Πρέπει να περικοπεί δραστικά η κρατική επιχορήγηση στα κόμματα. Οι περικοπές αυτές είναι βέβαιον ότι δεν αποτελούν πανάκεια για την αντιμετώπιση της κρίσης. Έχουν, όμως, έντονο το συμβολισμό για μια κοινωνία που στενάζει από τα βάρη.