Συνέντευξη του προέδρου της ΔΗΜΑΡ Φώτη Κουβέλη, στην εφημερίδα «Το Βήμα της Κυριακής» και τη δημοσιογράφο Παναγιώτα Μπίτσικα

Δημοσιεύτηκε στις Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012 09:02

Στηρίζετε εδώ και τέσσερις μήνες την τρικομματική κυβέρνηση. Πώς αποτιμάτε τη συμμετοχή σας;
Με τη συμμετοχή μας στην κυβέρνηση διαδραματίσαμε εποικοδομητικό και σταθεροποιητικό ρόλο στο συνεργατικό κυβερνητικό σχήμα. Η συμβολή μας δεν είναι ζήτημα αριθμητικό, αλλά βαθύτατα πολιτικό. Η χώρα διανύει μια κρίσιμη περίοδο. Αυτό που έπρεπε να εξασφαλισθεί ήταν η παραμονή στο ευρώ και τώρα η πολιτική που δημιουργεί ένα πλαίσιο βιώσιμης λύσης από οικονομική και κοινωνική άποψη. Επιλέξαμε να μη δημιουργηθεί πολιτική αστάθεια, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την κοινωνία, και να υπηρετήσουμε την παραμονή της χώρας στο ευρώ. Αυτή η επιλογή μας παραμένει στο ακέραιο.


Στο όνομα της αποτροπής της χρεοκοπίας της χώρας, συνυπογράφετε, παρά τις αντιρρήσεις σας για τα εργασιακά, μέτρα κατάργησης κοινωνικών δικαιωμάτων. Τι έχει μείνει από το «αριστερό πρόσημο» της ΔΗΜΑΡ ως κυβερνητικού εταίρου;
Ακριβώς, η αποτροπή της χρεοκοπίας της χώρας και η παραμονή στο ευρώ είναι το "αριστερό πρόσημο". Είμαστε η Αριστερά που ξέρει να είναι υπεύθυνη έναντι της χώρας και της κοινωνίας. Έχουμε επίγνωση του βάρους των μέτρων. Τα μέτρα και ο προϋπολογισμός αποτυπώνουν τη δημοσιονομική κρίση και στοχεύουν στη σταθεροποίηση. Έχουμε πει ότι αναγνωρίζουμε πως η δανειακή σύμβαση αποτελεί δεσμευτικό πλαίσιο για τη χώρα. Παλεύουμε να το αλλάξουμε σταδιακά. Ποιο άλλο θα ήταν το "αριστερό πρόσημο" μιας υπεύθυνης Αριστεράς; Να ζητήσει τη μονομερή καταγγελία του μνημονίου, το οποίο άλλωστε εμείς δεν το είχαμε ψηφίσει; Να οδηγήσει τη χώρα στη δραχμή; Να δημαγωγούμε και να εκμεταλλευόμαστε τη δικαιολογημένη αγανάκτηση της κοινωνίας για να εξασφαλίσουμε ψήφους; Μια τέτοια Αριστερά δεν είναι η δική μας Αριστερά.

Στελέχη σας αλλά και πολιτικοί παράγοντες εκτός κόμματος σας προτρέπουν να συμμετάσχετε πλήρως με στελέχη σας στην κυβέρνηση. Το σκέφτεστε;
Δεν μας απασχολεί αυτή την ώρα ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Αν οι κυβερνητικοί σας εταίροι ζητήσουν να λάβετε κυβερνητική θέση, ακόμη και ο ίδιος, τι θα κάνετε;
Οι αποφάσεις της ΔΗΜΑΡ καθορίζονται από την ίδια.

Το αίτημα της ΔΗΜΑΡ για αποσύνδεση της δόσης των 31,5 δισ. ευρώ από την επιμήκυνση και τις ρυθμίσεις για τη βιωσιμότητα του χρέους υποκρύπτει τον φόβο σας για καθυστερήσεις λόγω της σύγκρουσης ΕΕ και ΔΝΤ;
Οι εταίροι πρέπει να ανταποκριθούν στην άμεση εκταμίευση των 31,5 δισ. ευρώ για την πορεία της οικονομίας μας, σε σχέση και με την ανάπτυξη που πρέπει να υπάρξει για τη δημιουργία θέσεων εργασίας και για την προοπτική εξόδου από την κρίση. Η Ελλάδα δεν μπορεί να αφήνεται στη διελκυστίνδα του ΔΝΤ και της Γερμανίας για τη βιωσιμότητα του χρέους. Υπάρχουν θέματα χειρισμών. Σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορεί να υπάρξει σύνδεση της χρηματοδότησης με τη συνολική απόφαση για τη βιωσιμότητα του χρέους. Η αποδέσμευση της δόσης των 31,5 δισ. και των όσων προβλέπονται από το πρόγραμμα δόσεων είναι υποχρέωση των εταίρων.

Τα ανταλλάγματα που θα απαιτηθούν για τη δόση δεν σας προβληματίζουν;
Η Ελλάδα ανταποκρίθηκε στις συμβατικές υποχρεώσεις της και προχωρεί στις μεταρρυθμίσεις. Ποια άλλα "ανταλλάγματα";.

Στον νέο κύκλο της κυβερνητικής πορείας σας, υπάρχει μια δέσμευση από πλευράς σας που αν δεν γίνει σεβαστή από τους κυβερνητικούς εταίρους μπορεί να σας οδηγήσει στην έξοδο;
Η δέσμευση είναι η σταδιακή απαγκίστρωση από τους επαχθείς όρους του μνημονίου, η προώθηση των μεταρρυθμίσεων, η ανάπτυξη, η εξυγίανση του πολιτικού συστήματος, η αποκατάσταση των εργασιακών δικαιωμάτων. Η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς, η στήριξη των εργαζομένων και του κοινωνικού κράτους. Η δέσμευσή μας είναι αυτή της προγραμματικής συμφωνίας μας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ σας κατηγορεί ότι έχετε περάσει σε άλλο στρατόπεδο. Τι απαντάτε;
Έτσι νομίζει ότι προστατεύεται. Ενοχλείται από την αντοχή της ΔΗΜΑΡ. Είχε την ψευδαίσθηση ότι αναλαμβάνοντας κυβερνητικές ευθύνες και υποχρεώσεις θα εξοστρακιζόταν από τον χώρο της Αριστεράς και θα άφηνε τον ΣΥΡΙΖΑ μόνο κυρίαρχο. Αυτό δεν συνέβη. Η ΔΗΜΑΡ αντέχει και η συγκρότηση του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού είναι μπροστά μας. Αυτό ακριβώς είναι που δεν θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Επιμένετε ως τώρα ότι όποτε κι αν γίνουν εκλογές θα υπάρξει αυτόνομη κάθοδος της ΔΗΜΑΡ. Τι θα μπορούσε να αλλάξει αυτή την προοπτική;
Η ΔΗΜΑΡ έχει την αυτονομία της και τις θέσεις της. Όποτε κι αν γίνουν εκλογές, θα καταγράψει την αυτόνομη παρουσία της. Αυτή είναι η προοπτική της.

Αν έρθει πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ και ζητήσει τη στήριξή σας για να κυβερνήσει, τι θα κάνετε;
Εμείς, όπως λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, έχουμε περάσει σε άλλο στρατόπεδο. Να απαντήσω όμως σε τι; Με ποιο πρόγραμμα, με ποια ευρωπαϊκή και μεταρρυθμιστική πολιτική να κρίνω τον ΣΥΡΙΖΑ;.

Έχει «τραυματισθεί» η ΔΗΜΑΡ, ως κομματικός σχηματισμός από την επιλογή σας να συμμετάσχετε στην τρικομματική;
Αναδεικνύεται ουσιαστικά ως η υπεύθυνη Αριστερά. Αυτό είναι που τη στηρίζει και διευρύνει την επιρροή της.

Υπήρξατε και εσείς μειοψηφία, στον ΣΥΝ και κάποιες φορές ακόμη και στη Βουλή, διαφοροποιηθήκατε από την επίσημη γραμμή. Με αφορμή την πολιτική αποδοκιμασία για τη στάση των κκ. Οδ. Βουδούρη και Π. Μουτσινά, σας κατηγορούν στελέχη της μειοψηφίας ότι ξεκινάτε προγραφές της άλλης άποψης. Τι απαντάτε;
Είχα τις διαφωνίες μου, τις οποίες εξέφραζα. Ουδέποτε όμως ψήφισα διαφορετικά στη Βουλή. Όταν διαφώνησα με κεντρικές πολιτικές επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ, απεχώρησα. Η δική μας Αριστερά ούτε προγράφει ούτε διαγράφει. Δεν έχουμε άλλωστε τέτοιες καταστατικές ρυθμίσεις. Σεβόμαστε τις μειοψηφικές απόψεις. Αξιώνουμε όμως σεβασμό και στη συλλογικότητα του κόμματος. Άλλο το δικαίωμα στην προσωπική άποψη και άλλο η συστηματική συμπεριφορά υπονόμευσης της συλλογικότητας του κόμματος, την οποία ο καθένας πρέπει να σέβεται και σύμφωνα με αυτή να καθορίζει τη στάση του.

Ακούγονται φωνές από το ΠαΣοΚ που σας καλούν να μετάσχετε από κοινού στην ανασύνθεση του χώρου της Σοσιαλδημοκρατίας και της Κεντροαριστεράς. Βλέπετε τη ΔΗΜΑΡ σε αυτό το πλαίσιο  ανασύνθεσης του χώρου;
Προωθούμε σταθερά τη συγκρότηση του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Σ' αυτή την επιλογή πορευόμαστε με τις θέσεις μας και με τη δική μας προοπτική.
Σε ερώτησή μας αν η ΔΗΜΑΡ εξακολουθεί να στηρίζει τον κ. Ρουπακιώτη, μετά τις δηλώσεις του ότι οι δανειστές «μας πάτησαν στον λαιμό» και ότι η τρόικα και το υπουργείο Οικονομικών  επέβαλαν μέτρα χάριν των τραπεζών και των ασφαλιστικών εταιρειών, ο κ. Κουβέλης απάντησε: «Τον περιβάλλουμε με απόλυτη εμπιστοσύνη».  

Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει;

Βρισκόμαστε πάλι μπροστά σε ένα σταυροδρόμι. Αυτήν την φορά όμως, φαίνεται από τα πράγματα, καθαρότερα από τις άλλες, ότι είναι το τελευταίο και κρισιμότερο. Ενώ ακόμη ως κοινωνία ψάχνουμε τους φταίχτες της δύσκολης θέσης που έχουμε βρεθεί , άλλοι κυνηγώντας  φαντάσματα, άλλοι μαχαιρώνοντας μετανάστες και οι περισσότεροι ανακατεύοντας μύριες όσες θεωρίες συνωμοσίας, έχουμε όμως μπροστά μας το αμείλικτο δίλημμα που έχει τεθεί εκ των πραγμάτων....take it or leave it. 

Η τρικομματική κυβέρνηση αγκομαχά προσπαθώντας να διατηρήσει τον όποιο συνεκτικό ιστό της, δύσκολα πείθει όμως. Ο Σαμαράς ξαναθυμήθηκε το "εγώ' και τις υπερφυσικές του ικανότητες να συνομιλεί με το επέκεινα, το Πασοκ δείχνει να πνέει τα λοίσθια και η μικρή μας Δημ.Αρ. με το μεγάλο κουράγιο, δείχνει να έχει φθάσει στα όρια της πολιτικής αντοχής της. Δηλ. οι μάχες που έδοσε όλο αυτό το διάστημα για να διασώσει ότι μπορεί-με όχι μεγάλη επιτυχία είναι η αλήθεια-την εξάντλησαν σε βαθμό που να μην μπορεί πλέον να γκρεμίσει και έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους του οικοδομήματος της ανανεωτικής αριστεράς. Την υπεράσπιση δηλ. βασικών κεκτημένων της εργασίας, που αποτέλεσαν την βάση του όποιου εργασιακού πολιτισμού βιώναμε τα προηγούμενα χρόνια στην Ευρώπη και στην Ελλάδα. Η μετατροπή μιας συλλογικής διαδικασίας σε ατομική είναι-θα είναι-η μεγάλη ανατροπή αυτού του πολιτισμού, όσο και αν τα αντίπαλα επιχειρήματα ισχυρίζονται ότι στην εργασιακή ζούγκλα της Ελλάδας είχαν προ πολλού καταρρεύσει όλες αυτές οι ρυθμίσεις ( και σε έναν βαθμό δεν έχουν άδικο).

Και τώρα; Ούτε διαδικαστικές διευκολύνσεις παρέχονται (2 άρθρα), ούτε δείχνει η άλλη πλευρά να συνυπολογίζει το κόστος της κατάρρευσης μιας κυβέρνησης, που για τα ελληνικά δεδομένα είναι πρωτόγνωρη και ίσως άνοιγε δρόμους για το μέλλον. Οι δανειστές θέλουν τα λεφτά τους και κάνουν ότι μπορούν (κατά την άποψη τους-που όμως πολλάκις έχει αποδειχθεί λανθασμένη) να διατηρήσουν στην ζωή αυτόν που θα τα πληρώσει. Δεν τους ενδιαφέρει τι θα κάνουμε εμείς στην εφαρμοσμένη εσωτερικά πολιτική μας, αν θα έχουμε δηλ. πελατειακό κράτος, με διαφορετική σύνθεση πελατών αυτήν την φορά ή αν θα κάνουμε τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις ή όχι, αρκεί να μπορούμε να πληρώνουμε τους τόκους. Ούτε το χρώμα της κυβέρνησης τους ενδιαφέρει. 

Σε μας λοιπόν-και φαίνεται πως αυτό το "λαχείο" έλαχε στην Δημ.Αρ.-να αποφασίσει, ποιο είναι το μείζον και ποιο το έλασσον σ αυτήν τη περίπτωση. Ενας εργασιακός χειμώνας, αλλά με υποτυπώδη αναπνοή της κοινωνίας , με ελπίδες απεξάρτησης από τα μηχανήματα ή μια χώρα στα πρόθυμα εμφυλίου , που το μόνο που ίσως κάνουν οι άλλοι στο μέλλον είναι να της στέλνουν ανθρωπιστική βοήθεια; Φαντάζεται κανείς-εγώ πάντως όχι-ότι μπορούμε να πάμε τώρα με ομαλό και συντεταγμένο τρόπο σε εκλογές και οτι η Ευρώπη να μας περιμένει πάλι υπομονετικά να αποφασίσουμε; Ούτε ένας/μια υποθέτω. Θα ανοίξουμε διάπλατα τον δρόμο στην ακροδεξιά που καραδοκεί και ποιος ξέρει ποιος άλλος από πίσω της. 

Η πολιτική αναζήτηση λύσεων που φαίνεται ότι θα ακολουθήσει αυτήν την φάση στην Ευρώπη θα μας έχει ισότιμους συνομιλητές ή θα είμαστε ήδη μακρυά από μια συλλογική διαδικασία, που ξεκίνησε με ελπίδες και τώρα βρίσκεται και αυτή σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι;

Μεγάλη ευθύνη λοιπόν. Ή την αναλαμβάνουμε και οι ιστορικοί του μέλλοντος θα αναφέρονται με ευνοικά σχόλια στην γενναιότητα της Δημοκρατικής Αριστεράς που αντιστάθηκε αλλά δεν τα κατάφερε και η Ελλάδα έγινε ερείπια και εμείς κάθε βράδυ που θα κοιμόμαστε θα αναπολούμε την ηρωική μας πράξη ή θα ξαναβάλουμε το κεφάλι στον ντορβά και θα αναζητήσουμε ελπίδες στο αβέβαιο μέλλον;

Salus rei publicae sumprema lex esto;

Σ.Σαρακενίδης

Γιατί κουνούν το δάχτυλο στον Κουβέλη;

Χρήστος Μαχαίρας, 01/11/2012



Στην πολιτική ανάλυση υπάρχουν πολλές σχολές. Δημοφιλέστερη όλων στην Ελλάδα της κρίσης αποδεικνύεται η «ενοχική». Σύμφωνα με αυτή, η αξιολόγηση της στάσης των κομμάτων δεν γίνεται στη βάση των κοινωνικών ή ιδεολογικών τους αναφορών, αλλά με μοναδικό κριτήριο το αν η συμπεριφορά τους υπακούει στην a priori συνθήκη που θέτει ο εκάστοτε αναλυτής, προκειμένου να μην επέλθουν οι όλεθροι και τα δεινά που ο ίδιος επίσης προεξοφλεί. Το «ενοχικό» μοντέλο εξαφανίζει τις αποχρώσεις. Σαρκάζει τις «ευαισθησίες». Ισοπεδώνει τις διαφορές. Μετράει μόνο... νεκρούς. Και, όπως συμβαίνει με όλες τις σωτηριολογικής κοπής αναγνώσεις, δεν σηκώνει πολλά – πολλά. Do it or leave it, που λέει και η τρόικα…


Ας το ξαναπιάσουμε από την αρχή: παρακολουθώντας κανείς τη μεταχείριση που επιφυλάσσει αυτή την εποχή μεγάλη μερίδα αναλυτών στον Φώτη Κουβέλη και το κόμμα του, θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η ΔΗΜΑΡ δεν ελέγχεται ως πολιτικός οργανισμός, αλλά ως… courier, που ανέλαβε να πάει το «πακέτο». Οι ενστάσεις της δεν έχουν ενδιαφέρον. Ούτε καν σημασία. Οι παρατηρήσεις της είναι περιττές. Το ίδιο και οι ανοχές της. Το φλέγον είναι ο «συγχρονισμός» της. Διότι, διαφορετικά, τι θέλει και μπήκε στην κυβέρνηση;

Το ωραίο του πράγματος είναι, μάλιστα, ότι αυτοί που κουνούν με τον πιο επιτιμητικό τρόπο το δάχτυλο στον Κουβέλη, διερωτώμενοι δημοσίως για τη σκοπιμότητα της παρουσίας του στο τρικομματικό εγχείρημα, είναι οι ίδιοι που, προ τετραμήνου, θεωρούσαν τη συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση επιλογή αναγκαστικού χαρακτήρα, για να μη διολισθήσει η χώρα στην περιπέτεια της ακυβερνησίας. Το «ενοχικό» σχήμα δούλευε μια χαρά και τότε. Όπως δουλεύει και τώρα… Όπου λίγο θέλει, και ο Κουβέλης θα φορτωθεί, ταυτοχρόνως, και την ευθύνη για το επαχθές βάρος των δημοσιονομικών, αφού ως αριστερός όφειλε προφανώς να το αφανίσει, αλλά και το κρίμα για την επιμονή του στα εργασιακά, με το ακαταμάχητο επιχείρημα ότι «αφού η αγορά εργασίας είναι απορρυθμισμένη, τι θέλει τώρα και επιμένει;».

Για να σοβαρευτούμε, υπάρχουν δεκάδες αξιόλογοι άνθρωποι σε όλο το φάσμα του πολιτικού τόξου που επιμένουν ότι ακόμα κι αν δεν υπήρχε η ΔΗΜΑΡ ως κυβερνητική συνιστώσα θα έπρεπε να είχε… εφευρεθεί. Ο λόγος είναι διπλός: η παρουσία ενός αριστερού μεταρρυθμιστικού κόμματος στην κυβέρνηση, σε συνθήκες βαθιάς κρίσης εμπιστοσύνης, όπως αυτές που διανύουμε, προσφέρει μεγαλύτερο κοινωνικό consensus σε ένα σχήμα προορισμένο εκ της συστατικής του πράξης για τα δύσκολα και τα επώδυνα. Ταυτόχρονα, η συμμετοχή αυτή μπορεί (και πρέπει) να λειτουργεί προς όφελος των αδύναμων, των στρωμάτων που η κρίση σπρώχνει στο κοινωνικό περιθώριο, στην εξαθλίωση και την απελπισία.

Υπό αυτή την έννοια, η κυβερνητική εμπλοκή της ΔΗΜΑΡ έχει νόημα και αξία, αν το συγκεκριμένο κόμμα συμμετέχει ως αυτό που είναι και όχι ως αυτό που φαντάζονται είτε οι πολιτικοί αναλυτές είτε οι κυβερνητικοί του συνεταίροι.

Κι εδώ… έρχεται η τρόικα. Διότι, ενώ το τρικομματικό σχήμα είχε καταλήξει μαζί της σε ένα επώδυνο – αλλά συμφωνημένο – δημοσιονομικό πακέτο, στο οποίο η αλήθεια είναι ότι η ΔΗΜΑΡ δεν είχε καταφέρει να περισώσει και πολλά, ο μονεταριστικός φανατισμός του ΔΝΤ και η τιμωρητική αντίληψη της Κομισιόν έβαλαν από το παράθυρο κυριολεκτικά στο «πάρα πέντε» ένα πλέγμα εργασιακών ρυθμίσεων, που προσιδιάζει στο κοινωνικό κεκτημένο της Λετονίας.

Τι λένε, λοιπόν, οι αναλυτές με το σηκωμένο χέρι στον Κουβέλη; Του λένε ότι κακώς μιλάς, κακώς αντιδράς, κακώς διεκδικείς. Το πακέτο πρέπει να ψηφιστεί, γιατί η δόση κινδυνεύει. Κι όταν εκείνος απαντά ότι, αν δεν αντιδράσω, αν δεν μεταφέρω, δηλαδή, στους δανειστές τη στοιχειώδη απαίτηση ενός ταλαιπωρημένου και πληγωμένου κόσμου, η δόση θα γίνει χαρτοπόλεμος στον άνεμο της ύφεσης και η κοινωνία παρανάλωμα στη ρατσιστική τρέλα, οι αναλυτές γυρνούν σελίδα, του δείχνουν αριθμούς και αδυσώπητους λογαριασμούς.

Αλλά για να τα πάρουμε με τη σειρά… Οι πολιτικές δυνάμεις εκτός από ενώσεις προσώπων είναι και ενώσεις απόψεων, ιδεολογιών και πολιτικών για την οργάνωση της ζωής μας. Ομολογουμένως, στο σκηνικό της κρίσης, πολλά από αυτά πάνε περίπατο. Όχι όλα, ωστόσο. Για κόμματα που δεν είναι προϊόντα προσωπικών φιλοδοξιών ή προσωπικών συνεταιρισμών, υπάρχει πάντα ένας στοιχειώδης αξιακός πυρήνας, που συγκροτεί το πολιτικό και ιδεολογικό θησαυροφυλάκιο κάθε πολιτικής δύναμης. Χωρίς αυτό, το νήμα κόβεται, συνέχεια δεν υπάρχει, τα πρόσημα και οι χαρακτηρισμοί χάνουν κάθε σημασία.

Για να το πούμε διαφορετικά: όλοι αυτοί που καταλογίζουν στη ΔΗΜΑΡ «πολύ κακό για το τίποτα» και στον Κουβέλη φασαρία «περί όνου (εργασιακής) σκιάς», θα μπορούσαν άραγε να φανταστούν πώς θα λειτουργούσε ο ίδιος ο πρωθυπουργός αν την τελευταία ώρα και αφού είχαν κλείσει τα δημοσιονομικά, οι δανειστές έβαζαν από το παράθυρο την απαίτηση να κλείσει άμεσα το Σκοπιανό και να δοθεί στους γείτονες ονομασία με το συστατικό «Μακεδονία»;

Θα πείτε, βέβαια, τι δουλειά έχει το Σκοπιανό με το πακέτο… Την ίδια ακριβώς που έχουν και τα εργασιακά με το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας… Δηλαδή, καμία. Αλλά για τους αναλυτές με το σηκωμένο δάχτυλο, όλα αυτά είναι λεπτομέρειες.

Do it or leave it! Τα κόμματα είναι πάντοτε τα φόντο. Είναι, όμως;

από τo metarrythmisi.gr

Σχετικά με την μη διανομή εκπαιδευτικού υλικού για την ενίσχυση της ελληνομάθειας στους μαθητές της μουσουλμανικής μειονότητας.

Αθήνα, 23 Οκτωβρίου 2012


ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Παιδείας & Θρησκευμάτων, Πολιτισμού & Αθλητισμού 


Θέμα: Σχετικά με την μη διανομή εκπαιδευτικού υλικού για την ενίσχυση της ελληνομάθειας στους μαθητές της μουσουλμανικής μειονότητας

Κύριε Υπουργέ,

Όπως γνωρίζετε, στα στοχευμένα μέτρα που έχει από χρόνια υιοθετήσει η Ελληνική Πολιτεία, με στόχο την αναβάθμιση της εκπαίδευσης και την αρμονική ένταξη των παιδιών της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης στο εκπαιδευτικό σύστημα και την ευρύτερη κοινωνία, συμπεριλαμβάνεται και το “Πρόγραμμα για την Εκπαίδευση των Παιδιών της Μουσουλμανικής Μειονότητας της Θράκης”, το οποίο λειτουργεί από το 1997, προωθώντας σειρά δράσεων για την ενίσχυση της ελληνομάθειας με τη συμμετοχή, μέχρι σήμερα, χιλιάδων παιδιών από τη μειονότητα.

Στο πλαίσιο του ίδιου προγράμματος, μετά από προκήρυξη του Υπουργείου Παιδείας το 2002 και 2004, συνεγράφη, για τα παιδιά της μειονότητας που φοιτούν στη δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση, συμπληρωματικό εκπαιδευτικό υλικό, για τα μαθήματα της ελληνικής γλώσσας, της λογοτεχνίας, των μαθηματικών, της φυσικής και της ιστορίας. Παρά το γεγογός ότι για την παραγωγή του συγκεκριμένου εκπαιδευτικού υλικού αφιερώθηκε μεγάλος όγκος εργασίας και δαπανήθηκαν ευρωπαϊκά κονδύλια, το υλικό εγκρίθηκε από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και απεστάλη αρμοδίως στον ΟΕΔB προκειμένου να εκτυπωθεί και να διανεμηθεί σε όλα τα δημόσια γυμνάσια της Θράκης καθώς και στα δύο μειονοτικά, παραμένει ακόμη αναξιοποίητο στις αποθήκες του ITYE-«Διόφαντος».  

Επειδή η χρήση του συγκεκριμένου εκπαιδευτικού υλικού μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά στην προώθηση της ελληνομάθειας μεταξύ των παιδιών της μουσουλμανικής μειονότητας, κάτι το οποίο συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για την κοινωνική ένταξη των παιδιών αυτών, 

επειδή το υλικό αυτό έχει παιδαγωγική αποτελεσματικότητα αφού έχει διαμορφωθεί ειδικά για μαθητές με μητρική γλώσσα διαφορετική από την ελληνική και έχει δοκιμαστεί επιτυχώς στα δημόσια γυμνάσια της Θράκης με μαθητές της μειονότητας, 

επειδή το σύγχρονο σχολείο που προωθείται από το Υπουργείο Παιδείας βασίζεται στη χρήση πολλαπλών εκπαιδευτικών υλικών και στο πνεύμα της διαφοροποιημένης παιδαγωγικής ώστε ο εκπαιδευτικός να μπορεί να χειριστεί αποτελεσματικά μαθητές και μαθήτριες με διαφορετικούς ρυθμούς μάθησης και,  

επειδή η μη αξιοποίηση αυτού του υλικού θα αποτελέσει κακό παράδειγμα αδικαιολόγητης κατασπατάλησης ευρωπαϊκών πόρων σε μια εποχή μεγάλης οικονομικής δυσπραγίας,  

ΕΡΩΤΑΤΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ

1.Για ποιους λόγους καθυστερεί η διανομή του ανωτέρω εκπαιδευτικού υλικού στα σχολεία της μειονότητας ενώ το ίδιο το Υπουργείο Παιδείας είχε εγκρίνει τόσο την παραγωγή, όσο και τη διανομή του; 

2.Προτίθεται ο κ. Υπουργός να προχωρήσει σε έκδοση σχετικής οδηγίας για την άμεση διανομή και αξιοποίησή του;
  
Οι ερωτώντες βουλευτές


ΜΑΡΙΑ ΡΕΠΟΥΣΗ


ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ

Μειονοτική εκπαίδευση.

Μαρία Ρεπούση
Βουλευτής  Α΄ Πειραιά

Πειραιάς, 24/10/2012


Θέμα: Σχετικά με την απάντηση του Υπουργού Παιδείας στην επίκαιρη ερώτησή μου για το θέμα της μη εισαγωγής φοιτητών και φοιτητριών από τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΑΠΘ 


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δεν απάντησε στην Βουλή ο Υπουργός Παιδείας & Θρησκευμάτων, Πολιτισμού & Αθλητισμού σε επίκαιρη ερώτησή μου αναφορικά με την μη εισαγωγή φοιτητών και φοιτητριών από τη μουσουλμανική μειονότητα στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΑΠΘ κατά την φετινή ακαδημαϊκή χρονιά. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η μη έκδοση υπουργικής απόφασης που να προσδιορίζει συγκεκριμένο αριθμό εισακτέων στο εν λόγω τμήμα, όπως είχε γίνει το 2011, ήταν παράβλεψη και ότι δεν θα επαναληφθεί. 

Τα δίγλωσσα προγράμματα των μειονοτικών σχολείων χρειάζονται εκπαιδευτικούς και της μειονότητας καλά εκπαιδευμένους σε πανεπιστημιακά τμήματα όπως αυτά που εκπαιδεύουν τους μελλοντικούς εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στα σχολεία της χώρας. 

Ζητούμε από τον Υπουργό Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλο να δεσμευθεί δημόσια ότι  δεν θα επαναληφθεί το «λάθος» που κατά την τρέχουσα ακαδημαϊκή χρονιά στέρησε τα παιδιά της μειονότητας από τη φοίτησή τους στο Παιδαγωγικό Τμήμα του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης  και ότι του χρόνου θα γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες για να εισαχθούν και να φοιτήσουν κανονικά φοιτητές και φοιτήτριες στο ειδικό πρόγραμμα σπουδών που έχει σχεδιαστεί στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης στο ΑΠΘ.  

Επίκαιρη ερώτηση της Δημ.Αρ. για τους ελεγκτικούς μηχανισμούς και την φοροδιαφυγή.

Επίκαιρη Επερώτηση προς τους υπουργούς Οικονομικών και Ανάπτυξης, κατέθεσε η κοινοβουλευτική ομάδα της Δημοκρατικής Αριστεράς με θέμα τον εκσυγχρονισμό των φοροελεγκτικών μηχανισμών και την πάταξη της φοροδιαφυγής.
Η Επίκαιρη Επερώτηση αναφέρεται στην ανάγκη αναδιοργάνωσης των φοροελεγκτικών μηχανισμών και της πάταξης της φοροδιαφυγής. Όπως επισημαίνεται «η μακρά πολιτική ασυλία της φοροδιαφυγής, της διαφθοράς και της παραοικονομίας άλλωστε, πέρα από την υπονόμευση του κοινωνικού κράτους και την αναπαραγωγή των κοινωνικών ανισοτήτων, έχει οδηγήσει τους πολίτες να απολέσουν κάθε έννοια εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα». Τονίζεται δε ότι «η λύση του προβλήματος της φοροδιαφυγής είναι ζήτημα ηθικής τάξης και κοινωνικής δικαιοσύνης και δεν επιδέχεται ούτε μια ημέρα αναβολής».

Όπως είναι γνωστό, η μείωση του δημόσιου χρέους, η αύξηση των κοινωνικών παροχών και ο περιορισμός των ελλειμμάτων στηρίζονται στην περιστολή της φοροδιαφυγής. Ως εκ τούτου πρέπει να ληφθούν αποτελεσματικά μέτρα προκειμένου να αποφύγουμε το δανεισμό και τα ελλείμματα.
Στην Επίκαιρη Επερώτηση, μεταξύ άλλων, περιγράφονται κάποιες από τις πληγές της φοροδιαφυγής, όπως είναι τα εμβάσματα στο εξωτερικό, οι υπεράκτιες εταιρίες που λειτουργούν ως πλυντήρια αδήλωτων χρημάτων, τα αδήλωτα σκάφη αναψυχής, η αδυναμία είσπραξης φόρων και ΦΠΑ και φυσικά το λαθρεμπόριο, καυσίμων, ποτών και τσιγάρων.

Στην Επίκαιρη Επερώτηση τίθενται σειρά ερωτημάτων, όπως:
-   Πόσες είναι τελικά οι λίστες που περιέχουν ονόματα προσώπων, μεταξύ αυτών και πολιτικών, καλλιτεχνών κλπ, που έχουν καταθέσει με τη μορφή εμβασμάτων χρήματα σε τράπεζες του εξωτερικού που δεν δικαιολογούνται από τα εισοδήματά τους στην Ελλάδα, ή απ’ όπου αλλού έχουν οικονομικές δραστηριότητες; Πώς προτίθενται να διαχειριστούν το θέμα ώστε να υπάρξει δημοσιονομικό όφελος και αίσθηση απόδοσης δικαιοσύνης στους πολίτες; Με ποιο χρονοδιάγραμμα θα γίνει η φορολόγηση των μη δικαιολογημένων εμβασμάτων ως αποκρυφθέντα εισοδήματα; Σε ποιες ενέργειες θα προβούν προκειμένου να παρέχονται άμεσα τα στοιχεία της κίνησης των τραπεζικών λογαριασμών και των εμβασμάτων εξωτερικού σε στη ΓΓΠΣ και το ΣΔΟΕ;
-   Θα προχωρήσετε σε νομοθετική ρύθμιση, που θα καθιστά «την απιστία σε βάρος του Δημοσίου» και «τη φοροκλοπή» διαρκή εγκλήματα, χωρίς παραγραφή και θα θεσπίζει την αυτόματη άρση του φορολογικού, τραπεζικού και οποιουδήποτε άλλου απορρήτου; Θα προχωρήσετε στην άμεση δήμευση αδικαιολόγητων περιουσιακών στοιχείων;
-   Έχει μελετηθεί η διεθνής εμπειρία χρήσης, έχει υπολογιστεί το κόστος αγοράς και εγκατάστασης, καθώς και το όφελος ενεργοποίησης μαγνητικών πυλών στα τελωνεία και τα λιμάνια της χώρας για το ελληνικό δημόσιο; Προτίθενται να ενισχύσουν άμεσα και με ποιο χρονοδιάγραμμα όλα τα τελωνεία και τα λιμάνια της χώρας με μαγνητικές πύλες για τον έλεγχο των διερχόμενων κοντέινερς; Θα ενισχυθούν οι υπηρεσίες με μηχανήματα μαγνητικών ροών για τον έλεγχο των λαθραίων τσιγάρων και ποτών; Και όσον αφορά το λαθραίο αλκοόλ που έχει και άμεσες συνέπειες στην υγεία των πολιτών , θα ενισχυθούν οι υπηρεσίες με το αντίστοιχο μηχάνημα για τον έλεγχο της ποιότητάς του;


Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της Επίκαιρης Επερώτησης:

Επίκαιρη Επερώτηση
Προς τους κ.κ. Υπουργούς:
-   Οικονομικών
-   Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων

Θέμα: Εκσυγχρονισμός των φοροελεγκτικών μηχανισμών και πάταξη της φοροδιαφυγής
Σήμερα, μέσα στη δίνη μιας πολύπλευρης πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που πλήττει τη χώρα μας, η ανάγκη για την αναδιοργάνωση των φοροελεγκτικών μηχανισμών προκειμένου να παταχθεί η μάστιγα της φοροδιαφυγής είναι άμεση. Η αναποτελεσματικότητα του κράτους για τη συγκέντρωση φόρων από όσους «κατέχουν» αλλά δεν συμβάλουν στο βαθμό που τους αναλογεί, δεν είναι σημερινό φαινόμενο. Σήμερα όμως είναι περισσότερο από αναγκαίο, είναι επιτακτικό, να γίνουν πράξη σωρευτικά όσα δεν έγιναν εδώ και δεκαετίες. Η μακρά πολιτική ασυλία της φοροδιαφυγής, της διαφθοράς και της παραοικονομίας άλλωστε, πέρα από την υπονόμευση του κοινωνικού κράτους και την αναπαραγωγή των κοινωνικών ανισοτήτων, έχει οδηγήσει τους πολίτες να απολέσουν κάθε έννοια εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα. 
Η λύση του προβλήματος της φοροδιαφυγής είναι ζήτημα ηθικής τάξης και κοινωνικής δικαιοσύνης και δεν επιδέχεται ούτε μια ημέρα αναβολής.
Σύμφωνα με υπολογισμούς κρατικών υπηρεσιών, Διεθνών Οργανισμών και ανεξάρτητων μελετητών η παραοικονομία και η φοροδιαφυγή στην Ελλάδα αντιστοιχεί περίπου στο 30% του Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματος .
Η μείωση του δημόσιου χρέους, η αύξηση των κοινωνικών παροχών και ο περιορισμός των ελλειμμάτων στηρίζονται στην περιστολή της φοροδιαφυγής, γι' αυτό πρέπει να ληφθούν αποτελεσματικά μέτρα, για να αποφύγουμε το δανεισμό και τα ελλείμματα.

Το πλαίσιο της φοροδιαφυγής
Η δυσκολία εντοπισμού των εμβασμάτων Ελλήνων καταθετών σε τράπεζες του εξωτερικού και της φορολόγησής τους, παρά την άρση του τραπεζικού απορρήτου είναι χαρακτηριστική. Βεβαίως οι τράπεζες, που με τη διαδικασία της ανακεφαλαιοποίησης θα είναι στην ουσία υπό τον έλεγχο του Δημοσίου, μέχρι σήμερα δεν παρέχουν άμεσα τα στοιχεία που απαιτούνται επικαλούμενες σειρά δικαιολογιών. Το εν λόγω πρόβλημα φαίνεται έντονα σε όλες τις ανέλεγκτες υποθέσεις που αφορούν τις περίφημες λίστες, όπου καταγράφονται τα ονόματα πολιτών που έχουν στείλει με εμβάσματα τις καταθέσεις τους σε τράπεζες του εξωτερικού και κυρίως της Ελβετίας.
Είναι άγνωστος ο ακριβής αριθμός των προσώπων που έστειλαν χρήματα με εμβάσματα στο εξωτερικό, θέλοντας να αποφύγουν πιθανές συνέπειες μιας χρεωκοπίας της ελληνικής οικονομίας ή μιας πτώχευσης της τράπεζας στην οποία είχαν κατατεθειμένα τα χρήματά τους στην Ελλάδα. Υπάρχουν τουλάχιστον τέσσερις λίστες που κάποια στιγμή κατέληξαν στο ΣΔΟΕ, αλλά μόνο μία από αυτές κατατέθηκε στην Βουλή. Μεγάλη ευθύνη για την κατάσταση αυτή φέρουν κυρίως οι επικεφαλείς του ΣΔΟΕ. Πολιτικές ευθύνες όμως έχουν και οι τέως υπουργοί Οικονομικών από το 2009 και έπειτα, που ενώ είχαν στην κατοχή τους την περίφημη «λίστα Λαγκάρντ» ή γνώριζαν και τη λίστα του Λιχτενστάιν δεν έκαναν καμία απολύτως κίνηση αξιοποίησης, όπως συνέβη σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Του ουσιαστικού έλεγχου των ελεγκτικών μηχανισμών διαφεύγουν και οι υπεράκτιες εταιρείες (offshore) που λειτουργούν σε πολλές περιπτώσεις ως πλυντήριο ξεπλύματος μαύρου χρήματος, κάλυψη παράνομου πλουτισμού ή φοροδιαφυγής. Από το 2003 μέχρι πρότινος, οι υπεράκτιες εταιρείες βρίσκονταν στο απυρόβλητο των ελεγκτικών μηχανισμών, με αποτέλεσμα οι αρμόδιες αρχές να μην διαθέτουν πλήρη στοιχεία, όπως π.χ. τον ακριβή αριθμό τους, περιουσιακά στοιχεία, μισθωτές ή και αγοραστές, και βεβαίως πόσες από αυτές υπέβαλαν δηλώσεις και πλήρωσαν το ετήσιο τέλος ακινήτων ποσοστού 3% επί της αντικειμενικής αξίας από το 2003 έως 2009 και 15% από το 2010 έως και σήμερα.
Αντιστοίχως ανεπαρκείς είναι και οι έλεγχοι σε σκάφη αναψυχής. Στη συντριπτική πλειονότητά τους τα σκάφη αναψυχής δηλώνονται ως επαγγελματικά προκειμένου να επωφεληθούν από μειωμένους φορολογικούς συντελεστές και από τις φοροαπαλλαγές στο ναυτιλιακό πετρέλαιο, επιπλέον όμως καταγράφονται σκάφη ξένων υπηκόων που εμφανίζονται ως επαγγελματίες ναύλωσης πολυτελών σκαφών ή σκάφη με ξένη σημαία τα οποία είτε σχετίζονται με ξέπλυμα χρήματος είτε με off shore εταιρείες. Υπολογίζεται ότι θα μπορούσαν να έχουν εισρεύσει στα κρατικά ταμεία μέχρι το τέλος του 2012 περισσότερα από 400 εκατομμύρια ευρώ, εάν ολοκληρώνονταν εγκαίρως οι έλεγχοι στα περισσότερα από 4.000 σκάφη αναψυχής.
Οι βραδείς έλεγχοι αποδίδονται στην πλήρη αποδυνάμωση του αρμόδιου τμήματος του ΣΔΟΕ, όπου από 12 υπαλλήλους που είχαν αναλάβει τους σχετικούς ελέγχους έχουν απομείνει μόλις δύο. Επίσης δύο σκάφη που έχει στη διάθεσή του από ετών το ΣΔΟΕ, άκρως απαραίτητα για τους ελέγχους εν πλω αλλά και σε περιφερειακά λιμάνια, ουδέποτε δραστηριοποιήθηκαν λόγω έλλειψης πληρωμάτων.

Οι θεσμικές αδυναμίες
Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι τα προβλήματα συνεχίζονται ακόμα και όταν έχουν ήδη γίνει έλεγχοι και καταλογιστεί πρόστιμα.
 Ενδεικτική είναι η περίπτωση της Επιτροπής του άρθρου 70Α που έχει αναλάβει την επιδίωξη συμβιβασμού μεταξύ φορολογουμένων και διοίκησης σε μεγάλες υποθέσεις άνω των 300.000 ευρώ. Με τα δεδομένα που ισχύουν τη στιγμή αυτή, η Επιτροπή του άρθρου 70Α συνεδριάζει 4 φορές το μήνα και στην καλύτερη περίπτωση εξετάζει 5 έως 6 υποθέσεις ανά συνεδρίαση, τη στιγμή που οι σχετικές υποθέσεις ξεπερνούν τις 1.400. Είναι λογικό λοιπόν ότι ο αριθμός των εκκρεμών υποθέσεων να αυξάνεται και το κράτος να μην συγκεντρώνει τα αναγκαία έσοδα, καθώς ήδη φέρεται να έχει σωρευτεί σημαντικό ποσό ανείσπρακτων προστίμων.
Χαρακτηριστική είναι όμως και η αδυναμία είσπραξης φόρων και ΦΠΑ, με συνέπεια το κράτος στην προσπάθειά του για εύρεση εσόδων να προβαίνει επανειλημμένως στη διαδικασία της περαίωσης. Είναι καιρός να εφαρμοστεί και στη Ελλάδα η χρήση της φοροκάρτας και των αποδείξεων συναλλαγών και ο ΦΠΑ να καταβάλλεται άμεσα μέσω των τραπεζών. Η συλλογή του ΦΠΑ δεν είναι υποχρέωση του επιχειρηματία αλλά του κράτους.

Λαθρεμπόριο καυσίμων ποτών και τσιγάρων
Το λαθρεμπόριο καυσίμων είναι μια ανοιχτή πληγή εδώ και χρόνια, που πλήττει άμεσα τις τσέπες των πολιτών. Εκτιμάται ότι αν το λαθρεμπόριο είχε καταπολεμηθεί η τιμή της βενζίνης πιθανόν να ήταν 30 έως 50 λεπτά χαμηλότερη! Αποτέλεσμα της λαθρεμπορίας είναι να χάνονται αρκετά εκατομμύρια από ΦΠΑ, φόρους επί των πετρελαιοειδών και φόρους εισοδήματος, χωρίς σ’ αυτό να συμπεριλαμβάνονται και οι έμμεσες απώλειες. Παρ’ όλα αυτά δεν έχει γίνει μέχρι τώρα καμιά προσπάθεια για έλεγχο του λαθρεμπορίου των καυσίμων.
Οι έλεγχοι πρέπει να ξεκινήσουν από την πηγή, δηλαδή τα μεγάλα διυλιστήρια της χώρας και τους μεγάλους χονδρέμπορους, ενώ μεγάλο πρόβλημα φοροδιαφυγής εντοπίζεται και στις εικονικές εξαγωγές στο διασυνοριακό λαθρεμπόριο. Είναι επιτακτική η ηλεκτρονική διασύνδεση σε όλα τα στάδια της εφοδιαστικής αλυσίδας. Υπενθυμίζουμε ότι ήδη υπάρχει σχετικός νόμος για την εφαρμογή μια σειρά μέτρων όπως: τοποθέτηση GPS σε βυτιοφόρα, μοριακοί ιχνηθέτες διαδρομής, εγκατάσταση συστήματος εισροών-εκροών συνδεδεμένου με τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων, άδειες εμπορίας. Σειρά αναγκαίων ΚΥΑ ωστόσο για την ενεργοποίησή του δεν έχουν υπογραφεί ακόμα καθώς δεν συγκροτείται η αρμόδια επιτροπή.
Σημαντικό όσον αφορά το ίδιο θέμα είναι το λαθρεμπόριο ποτών και των τσιγάρων από το οποίο υπολογίζεται ότι το ελληνικό κράτος χάνει συνολικά 200 εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Να σημειωθεί ότι για την περίπτωση των ποτών, για το οποίο τίθεται, πέρα από το οικονομικό και θέμα δημόσιας υγείας, οι διασυνοριακοί έλεγχοι είναι μηδενικοί.

Ανασυγκρότηση των φοροελεγκτικών μηχανισμών
Η πάταξη του λαθρεμπορίου συνδέεται άμεσα με την εξαιρετικά ελλιπή και απαρχαιωμένη μέθοδο ελέγχου των εισαγωγών και των εξαγωγών στα τελωνεία της χώρας, με αποτέλεσμα την απώλεια αρκετών δισ. ευρώ ετησίως (υπολογίζονται 6-12 δισ. ευρώ). Τα τελωνεία παραμένουν εδώ και χρόνια υποστελεχωμένα και χωρίς τεχνικά μέσα. Η προϋπόθεση φυσικής παρουσίας του τελωνειακού που έχει την απόλυτη ευθύνη για τον έλεγχο διαμορφώνει εστίες διαφθοράς, ενώ τα ελεγκτικά κενά που υπάρχουν και λόγω έλλειψης των απαραίτητων τεχνολογικών συστημάτων γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης από διεθνή και εγχώρια δίκτυα διακίνησης προϊόντων παρεμπορίου ή λαθρεμπορίου. Η διεθνής πρακτική που εφαρμόζεται εδώ και χρόνια προϋποθέτει τη χρήση μαγνητικών αψίδων στα λιμάνια που συνιστούν σημαντικά κέντρα παράνομης διακίνησης καθώς και στις συνοριακές οδικές πύλες που είναι υποδοχείς κοντέινερς. Σήμερα η Ελλάδα δεν διαθέτει καμιά τέτοια μαγνητική πύλη, μολονότι με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες είχε δανειστεί ανάλογα συστήματα ελέγχου που ενεργοποιήθηκαν στο λιμάνι του Πειραιά για μικρό χρονικό διάστημα.
 Το Σώμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος (Σ.Δ.Ο.Ε) υπό τις σημερινές συνθήκες θα μπορούσε να είναι ο κινητήριος μοχλός στην προσπάθεια πάταξης της φοροδιαφυγής, όμως αντιμετωπίζει και αυτός ο οργανισμός εγγενή προβλήματα. Εκτός από τον περιορισμένο αριθμό ελεγκτών, δεν υπάρχει το νομοθετικό πλαίσιο ώστε να λειτουργεί ως ανεξάρτητος οργανισμός που να επιβάλλει άμεσα κυρώσεις. Πρέπει να αλλάξει ο τρόπος και η διαδικασία των ελέγχων κατά τα ισχύοντα στις χώρες της Ε.Ε.
Είναι εξίσου πολύ σημαντικό να φύγουμε από τη μονοδιάστατη λογική αποκλειστικά των φυσικών ελέγχων. Τα στοιχεία από τους ελέγχους του ΣΔΟΕ δεν μπορούν παρά να αξιοποιηθούν συνδυαστικά με τις αξιοσημείωτες δυνατότητες της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων, η οποία πρέπει να αναβαθμιστεί και να αναδειχθεί σε κόμβο διασταύρωσης των στοιχείων των πάσης φύσεως οικονομικών ελέγχων. Δεν υπάρχει όμως μέχρι τώρα ηλεκτρονική διασύνδεση του ΣΔΟΕ αλλά και της ΓΓΠΣ με τα ηλεκτρονικά συστήματα όπως τοTaxis, Elenxis και Isis. Αξίζει να αναφερθεί ότι με το σχεδιασμό «Επιχείρηση Σέρπικο» η κυβέρνηση Μόντι διαθέτει ήδη έναν υπερυπολογιστή με 2.000 servers, που επί 24ώρου αξιολογεί τις 22.000 πληροφορίες ανά δευτερόλεπτο που συλλέγει και αφορούν τις καταθέσεις, τα ομόλογα και όλες τις συναλλαγές άνω των 1.000 ευρώ.
Χρειάζεται άμεσα να αλλάξει η δομή του ΣΔΟΕ σε ένα ενιαίο κέντρο διοίκησης, με αυτονομία στη λειτουργία και τις αποφάσεις, πλήρη στελέχωση σε προσωπικό και υποδομές (εξοπλισμό, ηλεκτρονική υποστήριξη ) και συστηματική συνεργασία με την Αρχή Καταπολέμησης Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες , Αρχή για την καταπολέμηση της Διαφθοράς, Διεύθυνση Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, ΕΥΠ κτλ.
Όλα τα παραπάνω αφορούν σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα της γραφειοκρατίας όπως εμφανίζεται σε επιμέρους τομείς του δημοσίου. Δηλαδή οι εκπρόσωποι των ελεγκτικών μηχανισμών αδυνατούν να προωθήσουν σειρά ζητημάτων είτε γιατί δεν μπορούν, είτε γιατί παραμένουν όμηροι των βραδέων ρυθμών και νοοτροπίας που έχει εμποτίσει το μηχανισμό του κράτους εκτρέφοντας το φαινόμενο της γραφειοκρατίας και κατ’ επέκταση της διαφθοράς. Άμεσα θα έπρεπε να έχουν γίνει ενέργειες και πράξεις εδώ και δεκαετίες αλλά δυστυχώς είτε εκκρεμούν, είτε δεν έχουν υλοποιηθεί καθώς επικρατεί μια απαρχαιωμένη λογική και πολλά από όσα θεωρούνται αυτονόητα δεν υλοποιούνται.
Κατόπιν των ανωτέρω
Ερωτώνται οι υπουργοί:
•   Ποια μέτρα έχουν λάβει μέχρι σήμερα και ποια προτίθενται να λάβουν, στο αμέσως προσεχές διάστημα, για την πάταξη της φοροδιαφυγής; Με ποιο χρονοδιάγραμμα προβλέπεται η ενίσχυση του ΣΔΟΕ, η αναβάθμιση του ρόλου της ΓΓ Πληροφοριακών Συστημάτων, και τι προτίθενται να κάνουν ώστε οι υπηρεσίες αυτές να λειτουργούν ανεξάρτητα, πέρα από πολιτικές παρεμβάσεις; Θα ενισχυθούν οι φοροελεγκτικές υπηρεσίες με προσωπικό; Σκοπεύετε να ιδρύσετε ειδικό κλάδο φορολογικών ελεγκτών, κατά τα ισχύοντα στις χώρες της Ε.Ε. (taxinspectors στο Ηνωμένο Βασίλειο, inspecteursdesimpots στη Γαλλία κλπ), με ειδικό μισθολόγιο και αυστηρή διαδικασία επιλογής από υπηρετούντες ήδη υπαλλήλους ή νεοπροσλαμβανόμενους;
•   Προτίθεστε να θεσπίσετε θέση «Ειδικού Γραμματέα» του Υπουργείου Οικονομικών, που θα είναι «μόνιμος» και γενικής αναγνώρισης, ο οποίος θα ασχολείται αποκλειστικά με την οργάνωση και την εύρυθμη λειτουργία των φοροελεγκτικών υπηρεσιών;
•   Είναι στις άμεσες προτεραιότητες της κυβέρνησης η διασύνδεση όλων των ηλεκτρονικών συστημάτων όπως το Taxis, Elenxis και Isis, με το ΣΔΟΕ , τη ΓΓΠΣ και τα τελωνεία;
•   Πόσες είναι τελικά οι λίστες που περιέχουν ονόματα προσώπων, μεταξύ αυτών και πολιτικών, καλλιτεχνών κλπ, που έχουν καταθέσει με τη μορφή εμβασμάτων χρήματα σε τράπεζες του εξωτερικού που δεν δικαιολογούνται από τα εισοδήματά τους στην Ελλάδα, ή απ’ όπου αλλού έχουν οικονομικές δραστηριότητες; Πώς προτίθενται να διαχειριστούν το θέμα ώστε να υπάρξει δημοσιονομικό όφελος και αίσθηση απόδοσης δικαιοσύνης στους πολίτες; Με ποιο χρονοδιάγραμμα θα γίνει η φορολόγηση των μη δικαιολογημένων εμβασμάτων ως αποκρυφθέντα εισοδήματα; Σε ποιες ενέργειες θα προβούν προκειμένου να παρέχονται άμεσα τα στοιχεία της κίνησης των τραπεζικών λογαριασμών και των εμβασμάτων εξωτερικού σε στη ΓΓΠΣ και το ΣΔΟΕ;
•   Θα ενισχυθούν οι έλεγχοι στα σκάφη αναψυχής και θα ενεργοποιηθούν τα δύο ακινητοποιημένα σκάφη του ΣΔΟΕ; Θα υπάρξει αναθεώρηση του ορισμού των «επαγγελματικών σκαφών» (πχ. ελάχιστο μέγεθος) ώστε να περιορίζονται οι δυνατότητες καταγραφής των σκαφών αναψυχής ως τέτοια;
•   Έχει μελετηθεί η διεθνής εμπειρία χρήσης, έχει υπολογιστεί το κόστος αγοράς και εγκατάστασης, καθώς και το όφελος ενεργοποίησης μαγνητικών πυλών στα τελωνεία και τα λιμάνια της χώρας για το ελληνικό δημόσιο; Προτίθενται να ενισχύσουν άμεσα και με ποιο χρονοδιάγραμμα όλα τα τελωνεία και τα λιμάνια της χώρας με μαγνητικές πύλες για τον έλεγχο των διερχόμενων κοντέινερς; Θα ενισχυθούν οι υπηρεσίες με μηχανήματα μαγνητικών ροών για τον έλεγχο των λαθραίων τσιγάρων και ποτών; Και όσον αφορά το λαθραίο αλκοόλ που έχει και άμεσες συνέπειες στην υγεία των πολιτών , θα ενισχυθούν οι υπηρεσίες με το αντίστοιχο μηχάνημα για τον έλεγχο της ποιότητάς του;
•   Πώς θα επιταχυνθούν οι διαδικασίες για την επιτροπή του άρθρου 70Α; Είναι στις προθέσεις τους να αυξήσουν τον αριθμό των συνεδριάσεων της επιτροπής και να συστηθούν αντίστοιχες επιτροπές σε όλη την περιφέρεια; Σε τι ποσό υπολογίζονται τα ανείσπρακτα πρόστιμα που εκκρεμούν στην Επιτροπή του άρθρου 70Α;
•   Είναι στις άμεσες προτεραιότητες του Υπουργείου να επιβάλλει άμεσα την ηλεκτρονική διασύνδεση σε όλες τις φορολογικές αποθήκες με ευθύνη όλων των συμμετεχόντων στην εφοδιαστική αλυσίδα (πρατήρια - εταιρείες διύλισης), σε συνδυασμό με την υποχρεωτική χρήση GPS στα βυτιοφόρα, για την ιχνηθέτηση της διανομής και ροών σε όλα τα στάδια, την πλήρη απαγόρευση κυκλοφορίας και διανομής «λευκών βυτιοφόρων», αλλά και την άμεση σύνδεση αντλιών πρατηρίων με φορολογικό μηχανισμό; Πότε θα εκδοθούν και θα εφαρμοστούν οι σχετικές ΚΥΑ που προβλέπονται στο άρθρο 320 του ν. 4072/2012;
•   Ειδικά για τις υπεράκτιες εταιρείες που εδρεύουν ή έχουν ακίνητα στην Ελλάδα: Πόσα ακίνητα έχουν εντοπιστεί στην Ελλάδα, για πόσα από αυτά έχουν υποβληθεί ετήσιες δηλώσεις τέλους ακινήτων 3%, από το 2003 έως το 2009 και 15% από το 2010; Ποια είναι τα ποσά που έχουν καταβληθεί κατ’ έτος; Ποια είναι η εικόνα που έχουν για μισθωτές των ακινήτων ή κατόχων άλλων περιουσιακών στοιχείων των εταιρειών, καθώς επίσης και των φυσικών προσώπων, που απέκτησαν περιουσιακά στοιχεία μέσω υπεράκτιων εταιρειών;
•  Θα εισαχθεί και στην Ελλάδα το μέτρο της φοροκάρτας και των αποδείξεων συναλλαγών; Θα αποσυνδεθούν οι επιχειρηματίες από την υποχρέωση καταβολής του ΦΠΑ; Αν ναι υπάρχει σχετικό χρονοδιάγραμμα;
•     Θα προχωρήσετε σε νομοθετική ρύθμιση, που θα καθιστά «την απιστία σε βάρος του Δημοσίου» και «τη φοροκλοπή» διαρκή εγκλήματα, χωρίς παραγραφή και θα θεσπίζει την αυτόματη άρση του φορολογικού, τραπεζικού και οποιουδήποτε άλλου απορρήτου; Θα προχωρήσετε στην άμεση δήμευση αδικαιολόγητων περιουσιακών στοιχείων;

Οι επερωτώντες βουλευτές
Τσούκαλης Νίκος
Αναγνωστάκης Δημήτρης
Βουδούρης Οδυσσέας
Γιαννακάκη Μαρία
Κυρίτσης Γιώργος
Λυκούδης Σπύρος
Μάρκου Κατερίνα
Μιχελογιαννάκης Γιάννης
Μουτσινάς Πάρις
Ξηροτύρη Ασημίνα
Οικονόμου Βασίλης
Πανούσης Ιωάννης
Ρεπούση Μαρία
Φούντα Νίκη
Ψαριανός Γρηγόρης
Ψύρρας Θωμάς

Από τον αντιαμερικανισμό του χθες στον αντιγερμανισμό του σήμερα.

του Γώργου Σιακαντάρη


Η γνωστή κίτρινη φυλλάδα Bild απαντώντας στις αντιδράσεις που προκάλεσε η επίσκεψη της καγκελαρίου Μέρκελ έγραφε: «δεν αξίζει κάτι τέτοιο η Γερμανία». Βλέποντας το περίφημο όχημα της ΟΜΕ- ΟΤΑ με τους τρεις ντυμένους ναζιστές, τις πάρα πολλές φωτογραφίες της Μέρκελ με χιτλερικό μουστάκι και ακούγοντας τις φωνές των διαδηλωτών κατά της «ναζιστικής Γερμανίας» ( όχι κανένας- μα κανένας απ’ αυτούς δεν είχε ψηφίσει τη Χρυσή Αυγή, αλλά και να το είχε κάνει, αυτή είναι ένα φιλοχριστιανικό κόμμα. Δεν είναι;) αναρωτήθηκα, μήπως η Ελλάδα το αξίζει αυτό;

Το αξίζει η Ελλάδα να παρουσιάζεται στα μάτια των ξένων ως εκπρόσωπος του απόλυτου ανορθολογισμού; Γιατί κάτι τέτοιο προκύπτει όταν κατηγορούμε μια χώρα και ένα λαό, που έχουν απομονώσει πλήρως τις δικές του φιλοναζιστικές δυνάμεις, ως ναζιστές. Όταν μάλιστα οι κατήγοροι εκπροσωπούνται από ένα πολιτικό σύστημα, στο οποίο ανερχόμενη δύναμη είναι οι ναζιστές και μια κυβέρνηση της οποίας οι υπουργοί παραδίδουν τις λίστες των αλλοδαπών μαθητών στους εκφραστές του νεοελληνικού ναζισμού;

Σκέφτηκα δεν γίνεται πρέπει να πούμε στους υπόλοιπους Ευρωπαίους, πως δεν είμαστε μόνο μια χώρα που γέννησε τον ορθό λόγο, αλλά και μια χώρα, η οποία πάρα κάποιες «ασήμαντες εξαιρέσεις» κηρύσσει και σήμερα τον σεβασμό της προς τον ορθό λόγο. Δεν μπορεί κάποιοι ακραίοι ανόητοι να προσβάλλουν αυτή εδώ τη χώρα και να την παρουσιάζουν ως την πηγή του ανορθολογισμού και της ανοησίας.

Δεν μπορεί είπα, η πνευματική και καλλιτεχνική ελίτ μας θα καθαρίσει με τους «οδοκαθαριστές» του ορθού λόγου. Και τότε θα βγούμε όλοι να βροντοφωνάξουμε, πως δεν είναι αυτή η εικόνα της σύγχρονης Ελλάδας, πως και η Ελλάδα δεν αξίζει κάτι τέτοιο.

Διαβάζοντας όμως δηλώσεις καλλιτεχνών, απευθυνόμενων στην καγκελάριο Μέρκελ, όπως αυτή, «έχετε ξεχάσει προφανώς, πως όταν εσείς ήσασταν πάνω στα δέντρα, στην Αρχαία Ελλάδα, ανέβαιναν τραγωδίες και κωμωδίες που σήμερα παίζονται σε όλο τον κόσμο» (Μανώλης Μητσιάς) ή όπως αυτή «μας χρωστάτε μωρή μουλαροζαργάνα, δεν χρωστάμε. Αν δεν ήταν οι Έλληνες, Μερκέλα μου, θα΄σουν καπάκι μπύρας»Σταμάτης Κραουνάκης ή όπως αυτή «η βαρβαρότητα που μας αντιμετωπίζετε, θα στραφεί στους Γερμανούς, γιατί ως αρχαία φυλή, όπως οι Εβραίοι και οι Κινέζοι, γνωρίζουμε και βρίσκουμε τον τρόπο να ορθοποδήσουμε» Γιάννης Σμαραγδής, σκέφτηκα πως τελικά εμείς μάλλον το αξίζουμε κάτι τέτοιο.

Βεβαίως βρήκα και μια άλλη αναφορά. Εκεί λοιπόν διάβασα το εξής «την εποχή που οι πρόγονοί μας κατασκεύαζαν πέτρινες γούρνες και πήλινα κιούπια, όλα αυτά τα αντικείμενα που ενθουσιάζουν τους προϊστοριολόγους μας, οι Έλληνες έχτιζαν την Ακρόπολη». Ενθουσιάστηκα γιατί νόμισα πως επανήλθε στο προσκήνιο ο πρώην υφυπουργός Οικονομικών Νίκος Αθανασόπουλος, ο οποίος ήταν ο πρώτος που είχε πει την υπέροχη ατάκα πως «όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες, εσείς τρώγατε βελανίδια». Μετά όμως σκέφτηκα πως θα ήταν καλύτερα να το έχει πει αυτό κάποιος νεώτερος, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ας πούμε ή ακόμη καλύτερα ο Νότης Σφακιανάκης, σε πείσμα των «προσκυνημένων» Μάλαμα και Δεληβοριά. Το έψαξα λοιπόν και βρήκα πως την παραπάνω παροιμιώδη ατάκα την έγραψε ένας στυλοβάτης του αντιναζιστικού κινήματος. Ο Χίτλερ, στο δικό του μανιφέστο του «επαναστατημένου ανθρώπου», στο «βιβλίο» του ο Αγών μου. ‘Ενα πάρα πολύ ωραίο «βιβλίο», το οποίο το συνιστώ ανεπιφύλακτα, σ’ όλους αυτούς με τις ναζιστικές στολές.

Για να επιστέψουμε λοιπόν στον ελληνικό αντιγερμανισμό, αυτός δεν είναι τόσο καινούργιος όπως φαίνεται. Βαστάει όσο βαστάει ο αντιαμερικανισμός. Μάλλον είναι ο χθεσινός μας αντιαμερικανισμός, ντυμένος με ναζιστικά ρούχα, ενώ ο παλιός φορούσε τζάκετ και τριμμένα μπλου τζιν.

Τι λοιπόν εξέφραζε αυτός ο αντιαμερικανισμός;  Ας δεχτούμε πως η φράση της Θάτσερ πως «δεν υπάρχουν κοινωνίες, υπάρχουν μόνο άτομα», είναι μια άστοχη ή μια ανάλγητη νεοφιλελεύθερη άποψη, αν και διατηρώ αμφιβολίες μήπως κάτι τέτοιο είχαν πει και κάποιοι παλιοί αριστεροί. Έστω για την οικονομία της συζήτησης να το δεχτώ, την ίδια όμως στιγμή είναι αλήθεια, πως οι κοινωνίες είναι πάντοτε αυτό που είναι τα άτομα που τις συνθέτουν. Οι κοινωνίες είναι οι ιδεολογικές, πολιτικές και οικονομικές σχέσεις μεταξύ των ατόμων που τις αποτελούν.

Τότε εδώ και πάρα πολλά χρόνια φτιάξαμε μια κοινωνία στην οποία τα άτομα γνωρίζουν πως τίμιο είναι να κρύβουν πίσω από την επίκληση «των Ελλήνων τις κοινότητες» τα πιο βαθιά εγωιστικά συμφέροντα. Φτιάξαμε μια κοινωνία ατόμων, τα οποία θεωρούν τις παραδοσιακές αμερικανικές αξίες του ατόμου πιονέρου, το οποίο με τη δύναμη της προσωπικότητάς του κτίζει έναν «νέο κόσμο», ως ψευδοαξίες και αμερικανιές. Πράγματα άξια για τα χαζοαμερικανάκια. Φτιάξαμε μια κοινωνία ατόμων, στην οποία περιγελούνται αξίες όπως η τιμιότητα, η ακρίβεια, η ευγένεια, η τήρηση των υποσχέσεων, η ηθική της ευθύνης, το χρέος να ξεπληρώνουμε τα χρέη μας. Γι’ αυτό άλλωστε και το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο νου, όταν χρωστάμε, είναι να βρούμε τρόπο να κουρέψουμε το χρέος και όχι τρόπους να ξεχρεώσουμε.

Ο Τοκβίλ στο μνημειώδες έργο του «Η Δημοκρατία στην Αμερική» έγραφε πως η εφαρμογή εκείνων των ηθών, που αφορούν τον σεβασμό προς τις υποχρεώσεις μας προς τον άλλο, αποτελούν την πιο μεγάλη αιτία για την ανάπτυξη της δημοκρατίας στην Αμερική (στα ελληνικά από εκδόσεις Στοχαστής, σελ 292 μτφ Μπάμπης Λυκούδης και εισαγωγή Γιώργος Μανιάτης). Τι ήσαν όμως όλα αυτά;

Τίποτα άλλο από τον Διαφωτισμό στην πράξη. Ε, λοιπόν ο δικός μας αντιαμερικανισμός τότε, και αντιγερμανισμός σήμερα, δεν είναι τίποτα άλλο από την ελληνική αντίδραση (ενός μεγάλου τμήματος, όχι βεβαίως ολόκληρου, μιας βαθύτατα διχασμένης κοινωνίας) στον διαφωτισμό στην πράξη.

Γι’ αυτό και είμαι σίγουρος πως όταν λύσουμε τα προβλήματά μας με τους Γερμανούς, θα θυμηθούμε πάλι τον αντιαμερικανισμό. Έτσι θα μπορούμε πάλι να διαδηλώνουμε έξω από την αμερικανική πρεσβεία, όπου είναι και πιο εύκολη η πρόσβαση. Γιατί και η επανάσταση θέλει τις διευκολύνσεις της.